- Με αφορμή την προβολή ένος βίντεο για τη ζωής ενός πρόσφυγα, η ομάδα χωρίστηκε σε τρεις υποομάδες και καθεμιά έγραψε τη δική της ιστορία, έβαλε τίτλο στην ιστορία της και στη συνέχεια τη ζωγράφισε
“Το όνομά μου ΔΕΝ είναι ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ/ ΜΟΧΑΜΕΝΤ”
Συρία Μάρτιος 2011
Μοχάμεντ
Είμαι κουλουριασμένος στην γωνία του σαλονιού μου…. Έξω ο αντίπαλος στρατός βομβαρδίζει την πόλη μου. Στο σπίτι επικρατεί μια χαοτική κατάσταση…. Η μαμά τρέχει γύρω γύρω και ετοιμάζει τα απολύτως απαραίτητα διαβατήρια, χαρτιά και φαγητό για τον δρόμο… ο αδερφός μου ο Αχμέτ βοηθά τον πατέρα μου με τα χρήματα…. Ξαφνικά ακούγεται ένα μεγάλο ¨μπαμ¨ και τρέχω γρήγορα στο παράθυρο. Εκείνη την στιγμή με κυρίευσε ένα βαθύ συναίσθημα φόβου και λύπης και δεν μπορούσα να κρύψω τα δάκρυα μου….. Για πρώτη φορά αντίκρισα τον θάνατο δυο γειτόνων μου… Αμέσως ο μπαμπάς μου, με άρπαξε στην αγκαλιά του λέγοντας μου:
-Μην φοβάσαι, όλα θα πάνε καλά…
Τα λόγια του ήταν πολύ καθησυχαστικά… Μετά από λίγο συγκεντρωθήκαμε στο κέντρο του σπιτιού για να κάνουμε την καθιερωμένη προσευχή μας στον Θεό, για να μας προστατέψει από τους κινδύνους που θα περάσουμε… Αργότερα αφού είχε ηρεμήσει η κατάσταση έξω, ξεκινήσαμε το ταξίδι μας προς τα σύνορα της Τουρκίας…..
Συρία Μάρτιος 2011 Βράδυ
Μοχάμεντ
Η ώρα είναι 2 το βράδυ και είχαμε καλύψει ένα μικρό μέρος της απόστασης- αλλά είχαμε πολύ ακόμα δρόμο μέχρι την επόμενη πόλη όπου θα μπορούσαμε να πάρουμε το λεωφορείο για τα σύνορα-. Κατασκηνώσαμε δίπλα στον δρόμο, οι συνθήκες ήταν άθλιες και επικρατούσε πολύ κρύο …. Και ο μεγάλος μου αδερφός Κεμάλ προσπαθούσε να ανάψει για να ζεσταθούμε. Εγώ προσπαθούσα να κοιμηθώ αλλά οι απάνθρωπες σκηνές που επικρατούσαν το πρωί δεν με άφηναν , έτσι με κυρίευσε μια μεγάλη απορία για τον πόλεμο και ρώτησα τον μπαμπά μου:
-Μπαμπά γιατί γίνεται πόλεμος..??? τον ρώτησα
-Αγόρι μου ο πόλεμος δεν γίνεται για καλό σκοπό. Πίσω από κάθε πόλεμο κρύβεται μια μεγάλη και ισχυρή δύναμη και απλώς εμείς είμαστε ένας εύκολος στόχος…. μου απάντησε και με έσφιξε στην αγκαλιά του …μετά από λίγο αποκοιμήθηκα
Ήταν νωρίς το πρωί όταν ξυπνήσαμε για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας…. Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από αυτοκίνητα που έτρεχαν… Μαζί με εμάς άλλες οικογένειες ακολουθούσαν τον ίδιο δρόμο μέχρι τα προς το παρόν ανοιχτά σύνορα….. Μετά από ώρες είχαμε φτάσει στα σύνορα της Τουρκίας αλλά δυστυχώς ήταν κλειστά και ο στρατός δεν μας επέτρεψαν να τα περάσουμε…. Απεγνωσμένα ο μπαμπάς μου και ένας άλλος κύριος προσπαθούσαν να πείσουν τον υπεύθυνο εκεί να μας αφήσουν να τα διασχίσουμε αλλά ήταν αρνητικός, για αυτό αποφασίσαμε να διανυχτερεύσουμε εκεί δίπλα …..α δε γίεταια καλό σκοπό.
Ακουμπισμένος σε ένα γέρικο δέντρο παρακολουθούσα την συζήτηση μεταξύ του μπαμπά μου και άλλων δυο ατόμων …συγκεκριμένα συζητούσαν για κάποιο σχέδιο :
-Δεν γίνεται αυτό που λες Μετίμ (ο μπαμπάς μου)… είναι πολύ δύσκολο και επικίνδυνο επίσης…. Είπε ο ένας άντρας
-Το ξέρω ότι αυτό το σχέδιο θέτει τις ζωές όλων μας σε κίνδυνο ..αλλά αντίθετα αυτό το σχέδιο μπορεί να μας οδηγήσει στην σωτηρία…. Απάντησε ο μπαμπάς μου
-Έχει δίκιο σε αυτό Κεμάλ σκέψου το καλά…. Θα σωθούμε όλοι… Απάντησε ο δεύτερος άντρας
-Ωραία Μετίμ εξήγησε μας πως θα γίνει… Απάντησε ο Κεμάλ
Μετά και οι τρεις άντρες κατάστρωσαν το σχέδιο…… Πήρε ώρες μέχρι να καταλήξουν σε ένα ασφαλή τρόπο διαφυγής αλλά τα αποτελέσματα ήταν πολύ ευχάριστα:
-Λοιπόν οικογένεια καταλάβατε το σχέδιο?? Νωρίς το πρωί θα ξυπνήσουμε και θα πάμε προς τα νότια όπου το σύρμα είναι λίγο τρυπημένο και θα μπορέσουμε να μπούμε εύκολα χωρίς να μας εντοπίσουν… εντάξει??
-Ναι αποκρίθηκε όλη η οικογένεια
Τουρκία Μάρτιος 2011
Μοχάμεντ
Όντως περάσαμε με ασφάλεια τα σύνορα και χωρίς να μας καταλάβουν και συνεχίσαμε τον μακρύ δρόμο έως στο Baltic Cifligi όπου εκεί θα συναντούσαμε τον διακινητή όπως τον αποκαλούσε ο μπαμπάς μου…..
Περπατάγαμε για πολλές μέρες έως να φτάσουμε στον προορισμό μας όπου μας περίμενε ο διακινητής να μας περάσει απέναντι στην Χίο …..Όταν φτάσαμε μας παρέλαβε ένας παράξενος κύριος, μου φάνηκε κάπως περίεργος κάτι δεν μου έκανε κλικ σε αυτόν αλλά δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς ήταν ο μοναδικός που θα μπορούσε να μας λυτρώσει από το βάσανό μας…. Μέτα αφού είχε νύχτωσε και δεν υπήρχε περιπολία από αστυνομικούς ο διακινητής μας έβαλε σε μια κακοδιατηρημένη βάρκα και είπε:
- Δώσε τα λεφτά τώρα Μετιμ
-Ναι κύριε Μπουράκ τώρα (του δίνει τα χρήματα)
-Πιστεύω να είναι όλα… σε εμπιστεύομαι
-Ναι όλα εκεί είναι
-Ωραία καλό ταξίδι και ο Αλλάχ μαζί σας… είπε και έσπρωξε την βάρκα
Και τότε ξεκινήσαμε για την Χίο…
Στην αρχή όλα κυλούσαν καλά ώσπου μεγάλα κύματα απειλούσαν να αναποδογυρίσουν την βάρκα μας… Εκείνη την χαοτική στιγμή οι περισσότερες γυναίκες έκαναν την προσευχή τους και οι άντρες προσπαθούσαν να ισορροπήσουν την βάρκα μας… Εγώ τρομοκρατημένος από την ιδέα ότι θα ήταν η τελευταία φορά που θα αντίκριζα τους γονείς μου και τα αδέρφια μου, έτρεξα και αγκάλιασα σφιχτά την μαμά μου η οποία προσπαθούσε να με ηρεμήσει με κάθε τρόπο…. Ξαφνικά ένα έντονο φως ξεπρόβαλε από το σκοτάδι …ήταν η ΣΩΤΗΡΙΑ μας …. Το ελληνικό λιμενικό
Η λιμενική ακτοφυλακή μας πλησίασε και άρχισε να μας ρίχνει σωσίβια σε όλους τους επιβάτες, στην συνέχεια μας έβαλαν στο σκάφος και μας οδήγησαν στην Χίο…. Ήμουν πολύ τρομαγμένος
Μέσα σε λίγα λεπτά αποβιβαστήκαμε στην Χίο, εκεί μας παρέλαβαν κάποιοι εθελοντές και αφού πρώτα μας ζήτησαν τα χαρτιά μας , μετά μας οδήγησαν σε ένα Κέντρο Φιλοξενίας , όπου η κατάσταση εκεί ήταν πολύ χαοτική….. Υπήρχαν χιλιάδες οικογένειες και ακόμα περισσότερα ασυνόδευτα παιδιά τα οποία ήταν πολύ τρομαγμένα . Εμένα και την οικογένεια μου μας έβαλαν σε μια αυτοσχέδια σκηνή και η υπεύθυνη κυρία μας είπε στα αγγλικά:
-Μην ανησυχείτε, αύριο το πρωί θα μεταφερθείτε στον Πειραιά για να συνεχίσετε από εκεί το ταξίδι σας…. Μας είπε και μας έδωσε ζεστές κουβέρτες…
Eλλάδα Μάρτιος 2011
Μοχάμεντ
Όμως το επόμενο πρωινό προέβλεπε να ήταν πολύ απογοητευτικό … Μόλις ξυπνήσαμε και κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι και ενημερωθήκαμε ότι θα έπρεπε να μείνουμε περισσότερο χρόνο επειδή τα πλοία έκαναν απεργία . Όμως παρατήρησα ότι ο πατέρας μου φαινόταν κάπως σκεπτικός όλη την μέρα και στο τέλος μας αποκάλυψε τις ανησυχίες τους:
-Τι έχεις Μετίμ… δεν σε βλέπω καλά, είσαι πολύ ανήσυχος.. Τον ρώτησε η μητέρα μου
-Δεν έχω τίποτα γυναίκα απλώς δεν τους πιστεύω, ξέρουμε και οι δύο ότι θα παραμείνουμε για πολύ καιρό εδώ
-Το ξέρω άντρα μου αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς. Χρήματα δεν έχουμε, την γλώσσα δεν την ξέρουμε πως θα τα φέρουμε πέρα…;;;;;
-Θα δουλέψουμε γυναίκα, αυτή είναι η μόνη λύση
-Έχεις δίκιο, από αύριο θα ψάξουμε για δουλειά
Έτσι και έγινε καθημερινά οι γονείς μου αναζητούσαν, όμως κανένας δεν τους έδιναν δουλειά. Ώσπου μετά από 3 μήνες ένας κύριος προσέλαβε τους γονείς μου στα χωράφια του. Ο μισθός δεν ήταν πολύ μεγάλος αλλά έφτανε ώστε να φάει όλη η οικογένεια….
Έτσι περάσαμε 1 χρόνο στην Χίο... Μαζέψαμε αρκετά χρήματα και περάσαμε στην Αθήνα από εκεί πήραμε το αεροπλάνο για Ολλανδία όπου μας περίμενε η θεία μου… Ήμασταν όλοι πολύ χαρούμενοι που καταφέραμε μετά από τόσες κακουχίες να επιβιώσουμε και να αρχίσουμε μια καινούρια ΖΩΗ….
Υ.Γ
Μετά από όσα είχαμε περάσει εγώ και η οικογένεια μου, τώρα εύχομαι σε όλους τους συμπατριώτες μου που ξεκινούν τον ίδιο ταξίδι με εμάς να ζήσουν και αυτοί το όνειρο που ζω και εγώ τώρα ….-
Αγγελόπουλος Μάριος-Χρήστος
Αθανασακόπουλος Αργύρης
Καρακωνσταντή Νικολία-Βασιλική
Κυριαζή Ίλια
Ρούτση Μαρία
Χρυσανθακοπούλου Γεωργία
<< Η ΜΟΙΡΑ >>
Στα τέλη του 2012 εγώ και η οικογένεια μου αναγκαστήκαμε να αφήσουμε την πατρίδα μας, Συρία, και να ξεκινήσουμε το <<ταξίδι του θανάτου>> . Το όνομα μου είναι Μελιτα και έχω μια 5μελη οικογένεια . Η οικογένεια μου αποτελείται από εμένα , το σύζυγο μου , και τα 3 μας παιδιά, 2 από τα οποία είναι αγόρια και το άλλο κορίτσι.
Στη Συρία η ζωή μας ήταν ομαλή και ήρεμη μέχρι το 2011 που ξεκίνησε ο πόλεμος. Από τότε και μετά ξεκίνησαν τα προβλήματά μας. Ξαφνικά ξεκίνησε μια οικονομική κρίση στην οικογένεια μας που μας έκανε να μην έχουμε καν τα απαραίτητα αγαθά για τη διαβίωση μας. Με το σύζυγό μου ξεκίνησαν οι τσακωμοί, αφού και οι 2 ήμασταν συνέχεια νευρικοί. Ετσι πήραμε την απόφαση να αφήσουμε την πατρίδα μας γιατί ζούμε κάτω από άθλιες συνθήκες πολέμου και φτώχειας. Συν τοις άλλοις θέλαμε να διαφυλάξουμε και την οικογενειακή <<γαλήνη>>. Έτσι μαζέψαμε τα πράγματά μας και πήραμε όλα τα έγγραφα που μας έκαναν να φαινόμαστε νόμιμους. Το ταξίδι ήταν πραγματικά δύσκολο αφού τα σύνορα για να περάσουμε στην Τουρκία ήταν κλειστά. Μετά από πολλές προσπάθειες καταφέραμε να περάσουμε την Τουρκία και επόμενος σταθμός μας ήταν η Ελλάδα .
Κατά την περιπλάνηση μας στην άγνωστη χώρα άρχισαν οι πυροβολισμοί που τότε πραγματικά πιστεύαμε ότι θα χάναμε τη ζωή μας. Καταφέραμε και φτάσαμε στην Ελλάδα μέσω ενός διακινητή λαθραία. Ήταν για εμάς πολύ δύσκολη η προσαρμογή σε μια άγνωστη για εμάς χώρα. Αφού έπρεπε να βρούμε κατάλυμα για να μείνουμε και να προστατευτούμε τόσο από τις καιρικές συνθήκες όσο και από τους γνωστούς για εμάς Ελληνες.
Τώρα πλέον, μετά από μακροχρόνιες μετακινήσεις μας από μέρος σε μέρος ζούμε σε ένα σπίτι μη βιώσιμο για ανθρώπους αλλά τουλάχιστον έχουμε καταφέρει να ζούμε όλοι μαζί και αγαπημένοι…
Χαΐκαλη Έλενα
Προκόπη Χριστίνα
Παπαδόπουλου Σταματία
Χρυσανθακοπούλου Ανδριάνα
Τραγουστή Ζωή
" ΠΟΡΕΙΑ ΖΩΗΣ"
Τώρα στην Αθήνα. Πριν στη Συρία .
Τώρα ειρήνη. Πριν πόλεμος.
Τώρα ανακούφιση. Πριν φόβος.
Πριν 2 χρόνια ξεσπάει πόλεμος στη χώρα μου. Στην αρχή δεν είχα καταλάβει τη σοβαρότητα και επικινδυνότητα της κατάστασης ώσπου επιδεινώθηκε. Υπό αυτές τις ακανθώδεις συνθήκες οι πιθανότητες επιβίωσης λιγόστευαν ολοένα και περισσότερο. Τότε ήταν που αποφάσισα με την οικογένεια μου να φύγουμε.
Πριν ξεκινήσουμε έπρεπε να πάρουμε μαζί μας τα απαραίτητα όπως όλα τα έγγραφα που επιβεβαίωναν την ταυτότητά μας,κάποια ρούχα,τα κινητά μας τηλέφωνα για να κάνουμε την επικοινωνία πιο εύκολη και κάποια τρόφιμα που θα επαρκούσαν μέχρι την άφιξή μας στον προορισμό μας. Και έτσι ξεκίνησε το δύσκολο ταξίδι το οποίο δεν ξέραμε πότε θα τελείωνε και εάν θα ήταν επιτυχές. Προσπαθήσαμε και καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι τα τουρκικά σύνορα όπου και διωχθήκαμε. Μας σταμάτησε η τουρκική αστυνομία και αμέσως μας επέστρεψε στην Συρία. Έπρεπε οπωσδήποτε να φτάσουμε στην Τουρκία. Ξαναπροσπαθήσαμε και με τη φυσικά όχι ανιδιοτελή βοήθεια του διακινητή κατορθώσαμε να ξεφύγουμε. Φτάσαμε στο λιμάνι και από εκεί αργά το βράδυ πλεύσαμε προς τα ελληνικά πελάγη. Από εκεί μας βρήκε το ελληνικό λιμενικό. Ύστερα μεταφερθήκαμε σε κέντρο φιλοξενίας. Τώρα νιώθουμε ασφαλείς. Εκεί παρέχονται τα αυστηρώς απαραίτητα. Η ζωή δεν μπορούμε να πούμε πως είναι εύκολη,όμως οι συνθήκες είναι κατά πολύ καλύτερες. Ελπίζουμε να τελειώσει ο πόλεμος οριστικά έτσι ώστε να μπορέσουμε να γυρίσουμε στη χώρα μας. Αν όμως δεν πραγματοποιηθεί αυτό οι επιλογές μας είναι ή να εγκατασταθούμε μόνιμα στην Ελλάδα και να ξεκινήσουμε από την αρχή μια νέα ζωή ή να φύγουμε αναζητώντας καλύτερες συνθήκες και περισσότερη τύχη αλλού.
Μαρία Κουμουκέλη
Μάριος Κυριακόπουλος
Γιώτα Λουρίδα
Παναγιώτης Μαρίτσας
Κωνσταντίνα Μιχοπούλου
Χαρά Ότιμου
Τώρα στην Αθήνα. Πριν στη Συρία .
Τώρα ειρήνη. Πριν πόλεμος.
Τώρα ανακούφιση. Πριν φόβος.
Πριν 2 χρόνια ξεσπάει πόλεμος στη χώρα μου. Στην αρχή δεν είχα καταλάβει τη σοβαρότητα και επικινδυνότητα της κατάστασης ώσπου επιδεινώθηκε. Υπό αυτές τις ακανθώδεις συνθήκες οι πιθανότητες επιβίωσης λιγόστευαν ολοένα και περισσότερο. Τότε ήταν που αποφάσισα με την οικογένεια μου να φύγουμε.
Πριν ξεκινήσουμε έπρεπε να πάρουμε μαζί μας τα απαραίτητα όπως όλα τα έγγραφα που επιβεβαίωναν την ταυτότητά μας,κάποια ρούχα,τα κινητά μας τηλέφωνα για να κάνουμε την επικοινωνία πιο εύκολη και κάποια τρόφιμα που θα επαρκούσαν μέχρι την άφιξή μας στον προορισμό μας. Και έτσι ξεκίνησε το δύσκολο ταξίδι το οποίο δεν ξέραμε πότε θα τελείωνε και εάν θα ήταν επιτυχές. Προσπαθήσαμε και καταφέραμε να φτάσουμε μέχρι τα τουρκικά σύνορα όπου και διωχθήκαμε. Μας σταμάτησε η τουρκική αστυνομία και αμέσως μας επέστρεψε στην Συρία. Έπρεπε οπωσδήποτε να φτάσουμε στην Τουρκία. Ξαναπροσπαθήσαμε και με τη φυσικά όχι ανιδιοτελή βοήθεια του διακινητή κατορθώσαμε να ξεφύγουμε. Φτάσαμε στο λιμάνι και από εκεί αργά το βράδυ πλεύσαμε προς τα ελληνικά πελάγη. Από εκεί μας βρήκε το ελληνικό λιμενικό. Ύστερα μεταφερθήκαμε σε κέντρο φιλοξενίας. Τώρα νιώθουμε ασφαλείς. Εκεί παρέχονται τα αυστηρώς απαραίτητα. Η ζωή δεν μπορούμε να πούμε πως είναι εύκολη,όμως οι συνθήκες είναι κατά πολύ καλύτερες. Ελπίζουμε να τελειώσει ο πόλεμος οριστικά έτσι ώστε να μπορέσουμε να γυρίσουμε στη χώρα μας. Αν όμως δεν πραγματοποιηθεί αυτό οι επιλογές μας είναι ή να εγκατασταθούμε μόνιμα στην Ελλάδα και να ξεκινήσουμε από την αρχή μια νέα ζωή ή να φύγουμε αναζητώντας καλύτερες συνθήκες και περισσότερη τύχη αλλού.
Μαρία Κουμουκέλη
Μάριος Κυριακόπουλος
Γιώτα Λουρίδα
Παναγιώτης Μαρίτσας
Κωνσταντίνα Μιχοπούλου
Χαρά Ότιμου
- Γίναμε για λίγο ασυνόδευτα προσφυγόπουλα και γράψαμε γράμματα σε αγαπημένους μας που βρίσκονται στην πατρίδα και δεχτήκαμε γράμματα από αυτούς.
Αίτια προσφυγιάς
Οι λόγοι που γεννούν το φαινόμενο της προσφυγιάς είναι ποικίλοι κι εξαρτώνται από τις συνθήκες που επικρατούν κατά δεδομένη κάθε φορά χρονική περίοδο από τους τόπους της προγενέστερης διαμονής στους τόπους αποδημίας. Η προσφυγιά και η μετανάστευση θεωρούνται αλληλένδετες έννοιες. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο οι αιτίες που προκαλούν και τα δύο φαινόμενα είναι ίδιες. Η μόνη διαφορά αφορά τις επιπτώσεις που δέχεται η ψυχοσύνθεση του ανθρώπου.
Σαφώς τα αίτια είναι κυρίως οικονομικά και πολιτικά. Πολιτικά συμφέροντα, χώρες οι οποίες μπορούν εύκολα να εκμεταλλευτούν και φιλόδοξοι κυβερνήτες συντελούν σε τέτοιου είδους καταστάσεις.
Ακόμη κοινωνικά αίτια όπως οι συνθήκες ζωής και διαβίωσης, και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων ανάλογα με την εποχή τους.
Επίσης υπάρχουν και θρησκευτικά αίτια που όπως είναι φανερό έχουν σχέση με την πίστη των ανθρώπων, την παραπλάνηση που μπορούν να δεχτούν ως προς όφελος προς την θρησκεία 8 τους αλλά και την ιδιοσυγκρασία τους. Τέλος αίτια μπορούν να θεωρηθούν τα φυσικά και οικολογικά, τα οποία έχουν σχέση με τις περιβαλλοντικές συνθήκες κάθε τόπου, όπως και τα ακραία καιρικά φαινόμενα (π.χ. σεισμοί, ηφαιστειακές εκρήξεις κλπ)
Οι λόγοι που γεννούν το φαινόμενο της προσφυγιάς είναι ποικίλοι κι εξαρτώνται από τις συνθήκες που επικρατούν κατά δεδομένη κάθε φορά χρονική περίοδο από τους τόπους της προγενέστερης διαμονής στους τόπους αποδημίας. Η προσφυγιά και η μετανάστευση θεωρούνται αλληλένδετες έννοιες. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο οι αιτίες που προκαλούν και τα δύο φαινόμενα είναι ίδιες. Η μόνη διαφορά αφορά τις επιπτώσεις που δέχεται η ψυχοσύνθεση του ανθρώπου.
Σαφώς τα αίτια είναι κυρίως οικονομικά και πολιτικά. Πολιτικά συμφέροντα, χώρες οι οποίες μπορούν εύκολα να εκμεταλλευτούν και φιλόδοξοι κυβερνήτες συντελούν σε τέτοιου είδους καταστάσεις.
Ακόμη κοινωνικά αίτια όπως οι συνθήκες ζωής και διαβίωσης, και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων ανάλογα με την εποχή τους.
Επίσης υπάρχουν και θρησκευτικά αίτια που όπως είναι φανερό έχουν σχέση με την πίστη των ανθρώπων, την παραπλάνηση που μπορούν να δεχτούν ως προς όφελος προς την θρησκεία 8 τους αλλά και την ιδιοσυγκρασία τους. Τέλος αίτια μπορούν να θεωρηθούν τα φυσικά και οικολογικά, τα οποία έχουν σχέση με τις περιβαλλοντικές συνθήκες κάθε τόπου, όπως και τα ακραία καιρικά φαινόμενα (π.χ. σεισμοί, ηφαιστειακές εκρήξεις κλπ)
Έλληνες πρόσφυγες
ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας έχει ιστορία περίπου τριών χιλιάδων χρόνων. Με την εξάπλωση του ελληνισμού στη Μικρά Ασία η περιοχή αυτή αρχίζει να εξελληνίζεται και έτσι σύντομα παρουσιάζονται τα πρώτα λαμπρά δείγματα του σπουδαίου πολιτισμού του. Η φιλοσοφική σκέψη, τα μαθηματικά, η Φυσική, η ποίηση και ο πεζός λόγος σημείωσαν μεγάλη εξέλιξη. Εδώ πρωτάνθισε η επική και η λυρική ποίηση. Η πολιτιστική αυτή παρουσία ήταν παρόμοια με αυτή της Ελλάδας . Και κατά τη βυζαντινή περίοδο αλλά και κατά τα νεότερα χρόνια ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας δεν έπαψε να προσφέρει στον πολιτισμό. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και κυρίως κατά το 18ο αιώνα ολόκληρη η περιοχή γνώρισε μια εκρηκτική ανάπτυξη των εμπορικών συναλλαγών. Αλλά και κατά τους επόμενους αιώνες οι μικρασιάτες Έλληνες αναδείχτηκαν σε σπουδαίους εμπόρους, άλλοι είχαν βιοτεχνίες, άλλοι ασχολήθηκαν με τραπεζικές δραστηριότητες με αποτέλεσμα πολλοί να αποκτήσουν τεράστιες περιουσίες πράγμα που το αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο διαβίωσης πολλών από αυτούς με τα αρχοντικά και πολυτελή σπίτια που σώζονται ακόμη και σήμερα στη Σμύρνη και σε άλλες πόλεις της Μικράς Ασίας. Στις 13 Αυγούστου 1922 ο Κεμάλ Αττατούρκ εξαπέλυσε επίθεση κατά του ελληνικού μετώπου, ενώ είχε προηγηθεί η άφιξη και η κάθοδος του Ελληνικού στρατού. Τη μεγάλη τουρκική στρατιά αντιμετώπισαν οι 2 μεραρχίες, του Ελληνικού στρατού, η 1η κ η 4η .
Οι έλληνες στρατιώτες πολέμησαν γενναία, αλλά δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν την ορμή των Τούρκων κι έτσι υποχώρησαν. Την επόμενη μέρα άρχισε άτακτη υποχώρηση. Οι Τούρκοι μέσα σε 14 μέρες μπήκαν στη Σμύρνη ,αφού είχαν κατασφάξει στο πέρασμα τους ελληνικούς πληθυσμού της περιοχής. Οι ξένες δυνάμεις παρακολουθούσαν τη σφαγή αμέτοχες.
Στις 31 Αυγούστου παραδόθηκε στις φλόγες η Αρμενική συνοικία της Σμύρνης. Η φωτιά πήρε τεράστιες διαστάσεις και η Σμύρνη κάηκε από άκρη σε άκρη. Όσοι κατάφεραν να επιβιβαστούν σε κάποιο πλεούμενο πέρασαν απέναντι στα ελληνικά νησιά, και στη συνέχεια οι περισσότεροι έφτασαν στο Πειραιά. Ο αριθμός των προσφύγων ήταν περίπου 1.500.00.
Στις 11 Οκτωβρίου 1922 υπογράφτηκε ανακωχή ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Τουρκία 9ανακωχή των Μουδανιών).Μετά την ανακωχή ακολούθησε η Ελληνοτουρκική σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών. Από τον πληθυσμό των 2.601.312 Ελλήνων στη Μ.Ασία και στην Ανατολική Θράκη πριν από το 1914, στην Ελλάδα καταμετρήθηκαν το 1928 ως πρόσφυγες 1.221.849.
ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας έχει ιστορία περίπου τριών χιλιάδων χρόνων. Με την εξάπλωση του ελληνισμού στη Μικρά Ασία η περιοχή αυτή αρχίζει να εξελληνίζεται και έτσι σύντομα παρουσιάζονται τα πρώτα λαμπρά δείγματα του σπουδαίου πολιτισμού του. Η φιλοσοφική σκέψη, τα μαθηματικά, η Φυσική, η ποίηση και ο πεζός λόγος σημείωσαν μεγάλη εξέλιξη. Εδώ πρωτάνθισε η επική και η λυρική ποίηση. Η πολιτιστική αυτή παρουσία ήταν παρόμοια με αυτή της Ελλάδας . Και κατά τη βυζαντινή περίοδο αλλά και κατά τα νεότερα χρόνια ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας δεν έπαψε να προσφέρει στον πολιτισμό. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και κυρίως κατά το 18ο αιώνα ολόκληρη η περιοχή γνώρισε μια εκρηκτική ανάπτυξη των εμπορικών συναλλαγών. Αλλά και κατά τους επόμενους αιώνες οι μικρασιάτες Έλληνες αναδείχτηκαν σε σπουδαίους εμπόρους, άλλοι είχαν βιοτεχνίες, άλλοι ασχολήθηκαν με τραπεζικές δραστηριότητες με αποτέλεσμα πολλοί να αποκτήσουν τεράστιες περιουσίες πράγμα που το αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο διαβίωσης πολλών από αυτούς με τα αρχοντικά και πολυτελή σπίτια που σώζονται ακόμη και σήμερα στη Σμύρνη και σε άλλες πόλεις της Μικράς Ασίας. Στις 13 Αυγούστου 1922 ο Κεμάλ Αττατούρκ εξαπέλυσε επίθεση κατά του ελληνικού μετώπου, ενώ είχε προηγηθεί η άφιξη και η κάθοδος του Ελληνικού στρατού. Τη μεγάλη τουρκική στρατιά αντιμετώπισαν οι 2 μεραρχίες, του Ελληνικού στρατού, η 1η κ η 4η .
Οι έλληνες στρατιώτες πολέμησαν γενναία, αλλά δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν την ορμή των Τούρκων κι έτσι υποχώρησαν. Την επόμενη μέρα άρχισε άτακτη υποχώρηση. Οι Τούρκοι μέσα σε 14 μέρες μπήκαν στη Σμύρνη ,αφού είχαν κατασφάξει στο πέρασμα τους ελληνικούς πληθυσμού της περιοχής. Οι ξένες δυνάμεις παρακολουθούσαν τη σφαγή αμέτοχες.
Στις 31 Αυγούστου παραδόθηκε στις φλόγες η Αρμενική συνοικία της Σμύρνης. Η φωτιά πήρε τεράστιες διαστάσεις και η Σμύρνη κάηκε από άκρη σε άκρη. Όσοι κατάφεραν να επιβιβαστούν σε κάποιο πλεούμενο πέρασαν απέναντι στα ελληνικά νησιά, και στη συνέχεια οι περισσότεροι έφτασαν στο Πειραιά. Ο αριθμός των προσφύγων ήταν περίπου 1.500.00.
Στις 11 Οκτωβρίου 1922 υπογράφτηκε ανακωχή ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Τουρκία 9ανακωχή των Μουδανιών).Μετά την ανακωχή ακολούθησε η Ελληνοτουρκική σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών. Από τον πληθυσμό των 2.601.312 Ελλήνων στη Μ.Ασία και στην Ανατολική Θράκη πριν από το 1914, στην Ελλάδα καταμετρήθηκαν το 1928 ως πρόσφυγες 1.221.849.
|
|
ΠΟΝΤΟΣ
Με τον όρο Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποκαλείται η συστηματική εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου από την κυβέρνηση των Νεότουρκων, κατά την περίοδο 1914-1923. Η εξόντωση αυτή διεξάχθηκε περίπου παράλληλα και κατ' απομίμηση της αρμενικής γενοκτονίας, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Περί τις 353.000 Πόντιοι χάθηκαν, πολλοί από αυτούς κατά τη διάρκεια καταναγκαστικών πορειών στις άνυδρες εκτάσεις της Ανατολίας και της Συρίας. Έτσι οι ίδιοι οι Πόντιοι, καθώς και το Ελληνικό κράτος αναφέρονται σήμερα σε γενοκτονία των Ποντίων από την Τουρκία και τιμούν την επέτειό της κάθε χρόνο, στις 19 Μαΐου . Η γενοκτονία των Ποντίων είναι αναγνωρισμένη ως τέτοια επισήμως από τέσσερα κράτη, την Ελλάδα με νόμο του 1994 (N. 2193/1994), τη Σουηδία με υπερψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο στις 11 Μαρτίου 2010, την Αρμενία τον Μάρτιο του 2015, μαζί με τη γενοκτονία των Ασσυρίων και την Ολλανδία, μαζί με τη γενοκτονία των Αρμενίων και Ασσυρίων, στις 9 Απριλίου 2015. Από την άλλη πλευρά, το Τουρκικό κράτος αρνείται κατηγορηματικά μέχρι σήμερα πως υπήρξε γενοκτονία και αποδίδει τους θανάτους σε παράπλευρες απώλειες πολέμου, στον λιμό που προέκυψε από την εισβολή των Ρώσων στη βόρεια Τουρκία και σε εμφύλιες αναταραχές. Οι Έλληνες πρόσφυγες του Πόντου μετά την γενοκτονία και τις διώξεις, κατευθύνθηκαν κυρίως στην Ελλάδα , και σε χώρες της πρώην ΕΣΣΔ.
Με τον όρο Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αποκαλείται η συστηματική εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου από την κυβέρνηση των Νεότουρκων, κατά την περίοδο 1914-1923. Η εξόντωση αυτή διεξάχθηκε περίπου παράλληλα και κατ' απομίμηση της αρμενικής γενοκτονίας, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923. Περί τις 353.000 Πόντιοι χάθηκαν, πολλοί από αυτούς κατά τη διάρκεια καταναγκαστικών πορειών στις άνυδρες εκτάσεις της Ανατολίας και της Συρίας. Έτσι οι ίδιοι οι Πόντιοι, καθώς και το Ελληνικό κράτος αναφέρονται σήμερα σε γενοκτονία των Ποντίων από την Τουρκία και τιμούν την επέτειό της κάθε χρόνο, στις 19 Μαΐου . Η γενοκτονία των Ποντίων είναι αναγνωρισμένη ως τέτοια επισήμως από τέσσερα κράτη, την Ελλάδα με νόμο του 1994 (N. 2193/1994), τη Σουηδία με υπερψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο στις 11 Μαρτίου 2010, την Αρμενία τον Μάρτιο του 2015, μαζί με τη γενοκτονία των Ασσυρίων και την Ολλανδία, μαζί με τη γενοκτονία των Αρμενίων και Ασσυρίων, στις 9 Απριλίου 2015. Από την άλλη πλευρά, το Τουρκικό κράτος αρνείται κατηγορηματικά μέχρι σήμερα πως υπήρξε γενοκτονία και αποδίδει τους θανάτους σε παράπλευρες απώλειες πολέμου, στον λιμό που προέκυψε από την εισβολή των Ρώσων στη βόρεια Τουρκία και σε εμφύλιες αναταραχές. Οι Έλληνες πρόσφυγες του Πόντου μετά την γενοκτονία και τις διώξεις, κατευθύνθηκαν κυρίως στην Ελλάδα , και σε χώρες της πρώην ΕΣΣΔ.
|
|
|
ΚΥΠΡΟΣ
Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι.
Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι.
ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Στην εποχή μας η λέξη προσφυγιά βρίσκεται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο καθώς η χώρα μας είναι χώρα υποδοχής προσφύγων τα τελευταία δύο χρόνια. Οι Έλληνες πάντοτε υπήρξαν φιλόξενος λαός και αυτό κάνουν και τώρα παρόλο που και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα.
Ρωτήσαμε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών να μας εκφράσουν την γνώμη τους για το συγκεκριμένο ζήτημα και διαπιστώσαμε ότι όλοι είχαν σχεδόν την ίδια άποψη.
ΓΥΝΑΙΚΑ – ΕΤΩΝ 40
Θεωρώ ότι πρέπει όλοι να σταθούμε στο πλευρό των ανθρώπων αυτών που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους με τη βία και να φροντίσουμε για την ομαλή ένταξή τους στη χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες πρόθυμες να τους υποδεχτούν. Από την άλλη πλευρά όμως όλοι είμαστε μάρτυρες της εκμετάλλευσης της καλής θέλησης των Ελλήνων και της εισόδου στην Ελλάδα χιλιάδων πλέον ανθρώπων που δεν είναι πρόσφυγες αλλά λαθρομετανάστες και μάλιστα από χώρες που δεν βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι αυτοί ζουν εις βάρος του ελληνικού λαού ο οποίος τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται από τεράστια οικονομική κρίση.
ΑΝΔΡΑΣ – ΕΤΩΝ 16
Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να δεχτούμε τους πρόσφυγες στη χώρα μας, τα παιδιά τους στα σχολεία μας γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν μέλλον, δεν έχουν πλέον πατρίδα, δεν έχουν που να μείνουν. Όμως πιστεύω ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον σε θέση να δεχτεί ένα νέο κύμα προσφύγων γιατί αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα και υπάρχουν Έλληνες που ζουν στα όρια της φτώχειας. Η δική μου απορία είναι τι θα γίνει με τους Έλληνες που δεν μπορούν να τα καταφέρουν.
ΑΝΔΡΑΣ – ΕΤΩΝ 28
Πραγματικά πιστεύω ότι σαν λαός οφείλουμε να δείξουμε τη φιλοξενία μας και να μην αντιμετωπίζουμε ρατσιστικά αυτούς τους ανθρώπους, ούτε τα παιδιά τους που στην τελική είναι και τα μοναδικά θύματα αυτής της κατάστασης. Σαν πτυχιούχος άνεργος αυτής της χώρας όμως που πλέον εργάζομαι σαν γκαρσόνι σε καφετέρια αναρωτιέμαι πόσο καιρό ακόμα η Ελλάδα μπορεί να στηρίζει πρόσφυγες και λαθρομετανάστες ενώ δεν κάνει τίποτα για τους Έλληνες φορολογούμενους.
ΑΝΔΡΑΣ – ΕΤΩΝ 30
Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι αβοήθητοι και εξαντλημένοι από όλες τις κακουχίες που έχουν βιώσει.Βρέθηκαν σε μια άθλια κατάσταση χωρίς να έχουν άλλη επιλογή.Από τη μεριά μας πρέπει να τους αποδεχτούμε ώστε να μπορέσουν επιτέλους είτε να ενταχθούν είτε να φύγουν από τη χώρα μας μόνο όμως με τη βοήθειά μας.
ΓΥΝΑΙΚΑ – ΕΤΩΝ 40
Με το τελευταίο προσφυγικό κύμα,πλήθος προσφύγων έφτασε στη χώρα μας. Θεωρώ ότι όλο αυτό υποκινείται από τις ανώτερες δυνάμεις που έχουν ως σκοπό την ομογενοποίηση όλων των λαών και την απαλοιφή κάθε θρησκείας,παράδοσης και εθιμοτυπικού στον ευρωπαϊκό χώρο.
Στην εποχή μας η λέξη προσφυγιά βρίσκεται στο καθημερινό μας λεξιλόγιο καθώς η χώρα μας είναι χώρα υποδοχής προσφύγων τα τελευταία δύο χρόνια. Οι Έλληνες πάντοτε υπήρξαν φιλόξενος λαός και αυτό κάνουν και τώρα παρόλο που και οι ίδιοι αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα.
Ρωτήσαμε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών να μας εκφράσουν την γνώμη τους για το συγκεκριμένο ζήτημα και διαπιστώσαμε ότι όλοι είχαν σχεδόν την ίδια άποψη.
ΓΥΝΑΙΚΑ – ΕΤΩΝ 40
Θεωρώ ότι πρέπει όλοι να σταθούμε στο πλευρό των ανθρώπων αυτών που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους με τη βία και να φροντίσουμε για την ομαλή ένταξή τους στη χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες πρόθυμες να τους υποδεχτούν. Από την άλλη πλευρά όμως όλοι είμαστε μάρτυρες της εκμετάλλευσης της καλής θέλησης των Ελλήνων και της εισόδου στην Ελλάδα χιλιάδων πλέον ανθρώπων που δεν είναι πρόσφυγες αλλά λαθρομετανάστες και μάλιστα από χώρες που δεν βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι αυτοί ζουν εις βάρος του ελληνικού λαού ο οποίος τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται από τεράστια οικονομική κρίση.
ΑΝΔΡΑΣ – ΕΤΩΝ 16
Πιστεύω ότι όλοι πρέπει να δεχτούμε τους πρόσφυγες στη χώρα μας, τα παιδιά τους στα σχολεία μας γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν μέλλον, δεν έχουν πλέον πατρίδα, δεν έχουν που να μείνουν. Όμως πιστεύω ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον σε θέση να δεχτεί ένα νέο κύμα προσφύγων γιατί αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα και υπάρχουν Έλληνες που ζουν στα όρια της φτώχειας. Η δική μου απορία είναι τι θα γίνει με τους Έλληνες που δεν μπορούν να τα καταφέρουν.
ΑΝΔΡΑΣ – ΕΤΩΝ 28
Πραγματικά πιστεύω ότι σαν λαός οφείλουμε να δείξουμε τη φιλοξενία μας και να μην αντιμετωπίζουμε ρατσιστικά αυτούς τους ανθρώπους, ούτε τα παιδιά τους που στην τελική είναι και τα μοναδικά θύματα αυτής της κατάστασης. Σαν πτυχιούχος άνεργος αυτής της χώρας όμως που πλέον εργάζομαι σαν γκαρσόνι σε καφετέρια αναρωτιέμαι πόσο καιρό ακόμα η Ελλάδα μπορεί να στηρίζει πρόσφυγες και λαθρομετανάστες ενώ δεν κάνει τίποτα για τους Έλληνες φορολογούμενους.
ΑΝΔΡΑΣ – ΕΤΩΝ 30
Οι πρόσφυγες είναι άνθρωποι αβοήθητοι και εξαντλημένοι από όλες τις κακουχίες που έχουν βιώσει.Βρέθηκαν σε μια άθλια κατάσταση χωρίς να έχουν άλλη επιλογή.Από τη μεριά μας πρέπει να τους αποδεχτούμε ώστε να μπορέσουν επιτέλους είτε να ενταχθούν είτε να φύγουν από τη χώρα μας μόνο όμως με τη βοήθειά μας.
ΓΥΝΑΙΚΑ – ΕΤΩΝ 40
Με το τελευταίο προσφυγικό κύμα,πλήθος προσφύγων έφτασε στη χώρα μας. Θεωρώ ότι όλο αυτό υποκινείται από τις ανώτερες δυνάμεις που έχουν ως σκοπό την ομογενοποίηση όλων των λαών και την απαλοιφή κάθε θρησκείας,παράδοσης και εθιμοτυπικού στον ευρωπαϊκό χώρο.
